• Jakie praktyki na pewno nie sprawdzą się w zarządzaniu zespołem?
  • Co zrobić, by uniknąć błędów?
  • Jak dostosować swój styl zarządzania do zmieniających się warunków?

Istnieje wiele teorii na temat tego, jaki powinien być dobry lider, i niemal tyle samo na temat tego, jaki NIE powinien być. Ponieważ jednak lider bez zespołu, którym może zarządzać, nie istnieje, wszystko sprowadza się do tego, jak jego działania oraz styl zarządzania wpływają na otaczających go ludzi. Co się zdecydowanie nie sprawdzi?

Niedocenianie różnorodności

Obecnie na rynku pracy współistnieją już cztery pokolenia pracowników: pokolenie wyżu powojennego, pokolenie X, pokolenie Y oraz od niedawna pokolenie Z, urodzone krótko przed 2000 r. lub tuż po nim. Każde z nich dysponuje wyjątkowym zestawem umiejętności, walorów i doświadczeń, ale musi się również mierzyć ze specyficznymi wyzwaniami. Ze względu na zmiany, które dokonały się przez ostatnie kilkadziesiąt lat, trudno oczekiwać, że pracownicy w różnym wieku będą rozumować i spoglądać na rzeczywistość w dokładnie ten sam sposób. Wymusza to na przełożonych umiejętność dostosowania stylu zarządzania do przedstawicieli poszczególnych grup, jednak bez kierowania się stereotypami. Przynależność pokoleniowa może bowiem stanowić podpowiedź co do tego, jak z danym człowiekiem postępować, jednak sztywne reguły zdecydowanie się tu nie sprawdzą, ponieważ w obrębie każdej z grup ludzie i tak różnią się między sobą. Przyda się dobry zmysł obserwacji i szereg umiejętności interpersonalnych.

Awansowanie pracowników na podstawie wieku i stażu pracy

Do niedawna w wielu firmach to wiek pracownika i jego staż pracy decydował o tym, że był on pierwszy w kolejce do uzyskania awansu na stanowisko kierownicze. Tymczasem wzrastająca liczba przedstawicieli pokolenia Y sprawia, że nie będzie to już dłużej możliwe. Po pierwsze, sam fakt, że do 2025 r. millenialsi mają stanowić aż 75% siły roboczej, spowoduje, że ostatecznie i oni zasilą szeregi kadry zarządzającej, a po drugie – ich niechęć do autorytetów oraz przekonanie, że ludzie powinni być nagradzani w zależności od osiągnięć, a nie wieku, sprawi, że ten sposób myślenia stanie się coraz bardziej powszechny. Dlatego, zamiast polegać na wieku oraz stażu pracy jako podstawowych kryteriach awansu na stanowiska kierownicze, warto rozważyć inne sposoby odkrywania talentów – bez względu na to, jakie pokolenie reprezentują.

Dostęp możliwy dla zalogowanych użytkowników serwisu. Jeśli posiadasz aktywną prenumeratę przejdź do LOGOWANIA. Jeśli nie jesteś jeszcze naszym Czytelnikiem wybierz najkorzystniejszy WARIANT PRENUMERATY.

Zaloguj Zamów prenumeratę

Zobacz również

Czy stać nas na grywalizację dla zespołu sprzedaży? Tak!

SS_49_74.jpg
  • Jak można rozumieć ideę grywalizacji w motywacji pracowników sprzedaży?
  • Jaką formułę może przybrać program motywacyjny, gdy go zgrywalizujemy?
  • Co należy zapewnić w mechanice programu, żeby był zgrywalizowany?
Czytaj więcej

Mechanizmy grywalizacyjne a sektory obwarowane regulacjami

SS_49_72.jpg
  • Jak przekazywać trudne treści w przystępny sposób?
  • Czy da się wykorzystać grywalizację w silnie regulowanym środowisku?
Czytaj więcej

Pożegnanie z rutyną, czyli co zrobić, gdy motywacja zaczyna spadać...

SS_49_70.jpg
  • Jak przekształcić przeszkody w działania?
  • Dlaczego potrzebujemy grywalizacji?
Czytaj więcej

Przejdź do

Partnerzy

Reklama