• Czy asertywność to rzeczywiście umiejętność mówienia nie?
  • O czym warto pamiętać, jeśli chcemy uchodzić za asertywnego szefa?
  • Jak w praktyce stosować techniki zachowań asertywnych?

Mimo że o asertywności napisano już niemal wszystko i tego obszaru dotyczy wiele szkoleń, zarówno na stanowiskach sprzedażowych, jak i menedżerskich, nadal często można się spotkać z opinią, że jest to przede wszystkim umiejętność mówienia nie. Kolejnym pokutującym stereotypem jest rozumienie asertywności jako cechy charakteru lub nawet osobowości. Mówimy np.: „Anna jest osobą asertywną”, „Marek nie jest asertywny”, jakby to była cecha niezmienna, jak kolor oczu. Asertywność to jedna z bardziej pożądanych kompetencji w kontaktach społecznych, a osoby zarządzające ludźmi powinny szczególnie dbać o swój rozwój w tym obszarze.

Wspomniane stereotypy nie mają oczywiście nic wspólnego z asertywnością. Odmawianie komukolwiek bez szacunku i wrażliwości bliższe jest raczej ignorancji, a nawet arogancji niż prawdziwej asertywności, której istotą są właśnie takie wartości, jak szacunek do siebie i innych oraz wyrażanie i obrona swoich przekonań, którym towarzyszą dobre intencje.

Czym jest asertywność

Warto zatem myśleć o asertywności jako o postawie, zachowaniu, umiejętności, których można się nauczyć i rozwijać. W roli szefa nie zawsze zachowamy się asertywnie, ale to nie oznacza, że w ogóle nie jesteśmy asertywni. Ludzie bardzo różnią się pod względem zdolności do bycia asertywnymi i nierzadko rozwijają się w kierunku znacznej uległości lub agresji wobec innych. Mają zatem ograniczony szacunek dla siebie (uległość) lub do innych (agresja). Niewątpliwie osoby, które potrafią być asertywne, są bardziej zadowolone z siebie, z relacji z innymi ludźmi i ogólnie cieszą się lepszym zdrowiem psychicznym. W dużej mierze jest tak, dlatego że potrafią zadbać o to, co dla nich ważne, nie narażając przy tym na szwank swojego otoczenia.

Asertywność to umiejętność wyrażania własnego zdania, uczuć, postaw w sposób otwarty, w granicach nienaruszających praw ani psychicznego terytorium innych osób oraz własnego. Innymi słowy, to umiejętność zachowania się równocześnie z szacunkiem dla siebie i dla innych.

Nie sposób mówić o asertywności szefa w oderwaniu od wartości, jakimi kieruje się on jako człowiek, oraz od wartości i misji, jakimi kieruje się dana organizacja. Idealnie, jeśli te wartości są spójne z tymi, które są bliskie pracownikom. Oczywiście specyfika danej branży może je różnicować, np. dbałość o zdrowie pacjentów (apteka, firma farmaceutyczna) czy innowacyjność i rozwój badań (producent komponentów z tworzyw sztucznych). Są jednak wartości uniwersalne, na których warto oprzeć funkcjonowanie firmy oraz zarządzanie pracownikami, jak np. dbałość o klienta (odpowiednie standardy obsługi) czy szacunek do pracowników, motywowanie ich, dostrzeganie i wykorzystywanie ich potencjału.

 

 

Dostęp możliwy dla zalogowanych użytkowników serwisu. Jeśli posiadasz aktywną prenumeratę przejdź do LOGOWANIA. Jeśli nie jesteś jeszcze naszym Czytelnikiem wybierz najkorzystniejszy WARIANT PRENUMERATY.

Zaloguj Zamów prenumeratę
Ulubione Drukuj

Zobacz również

Czy stać nas na grywalizację dla zespołu sprzedaży? Tak!

SS_49_74.jpg
  • Jak można rozumieć ideę grywalizacji w motywacji pracowników sprzedaży?
  • Jaką formułę może przybrać program motywacyjny, gdy go zgrywalizujemy?
  • Co należy zapewnić w mechanice programu, żeby był zgrywalizowany?
Czytaj więcej

Mechanizmy grywalizacyjne a sektory obwarowane regulacjami

SS_49_72.jpg
  • Jak przekazywać trudne treści w przystępny sposób?
  • Czy da się wykorzystać grywalizację w silnie regulowanym środowisku?
Czytaj więcej

Pożegnanie z rutyną, czyli co zrobić, gdy motywacja zaczyna spadać...

SS_49_70.jpg
  • Jak przekształcić przeszkody w działania?
  • Dlaczego potrzebujemy grywalizacji?
Czytaj więcej

Numer bieżący

Przejdź do

Partnerzy

Reklama